نویسنده:‌ س. سپهری (سجاد سپهری)

مرگهامان
نوشته

مرگهامان

احضار می‌شویم و می‌میریم
انکار می‌شویم و می‌میریم

تا بوده داستان، همین بوده‌ست
تکرار می‌شویم و می‌میریم

از خواب روزمرگی و بی‌دردی
بیدار می‌شویم و می‌میریم

تاقچه نخستین خانه من پس از ۱۵ سال
نوشته

تاقچه نخستین خانه من پس از ۱۵ سال

خلاصه پس از جنگ و جدال فراوان با حس کاذب اما دهشتناک تنهایی، خواستم خانه را مال خودم کنم.

هدفم از نوشتن این پُست همان توضیح بالا بود و همچنین توضیح عکسی که می‌بینید.

سه‌تار شکسته در سمت راست تصویر، همان سازی‌ست که در سال ۱۳۸۱ روی دوشم گذاشتم،

موسیقی، زبان و نگاه تازه، شماره ۱
نوشته

موسیقی، زبان و نگاه تازه، شماره ۱

چنین است که موسیقی که از رگ گردن به ما نزدیک‌تر است، انتزاعی‌ترین هنر باقی می‌ماند. اینجاست که موسیقی خدا می‌شود. معجزه می‌کند و وحیی‌ست که پیامبرش جز بازتاب آنچه از درونش می‌گذرد نیست. هنرمند در چنین فلسفه و بینش و کنش ساخت و آفرینش موسیقی، پیامبر باسوادی است که در نوع خود آخرین پیامبر است. بدین گونه: موسیقی همه شرایط یک دین کامل را دارد!

نامه شماره ۱۵
نوشته

نامه شماره ۱۵

زندگی معجزه است. چند روزی‌ست می‌خواهم برایت درباره‌اش بنویسم و نمی‌شود. هم تو تب کردی و هم دندان عقل من به فریادم آورد. هنوز هم همین است. خوابمان شکسته و نیمه شب با خودم گفتم اگر شده تنها بند نخست نامه را بنویسم بهتر از این دل دل کردن است.

پیرمرد
نوشته

پیرمرد

این مرگ بود که از پس پنجره بر روی شهر غبار می‌پاشید یا مهی که نمای شهر را عاشقانه کرده باشد، داوری‌اش با شماست. بستگی دارد در چه سالی از زندگی‌تان باشید!‌ در سال رُستن، یا گسستن. همه چیز بستگی دارد به شما!

نوشته

آرنت خوانی – بخش هفتم

آرنت خوانی، بخش هفتم، اپیزود پنجاهم آغاز بازنشر جلسات آرنت خوانی از اپیزود چهل و چهارم توسط مهدی خلجی پادکست ایران آکادمیا را بر روی آی تیونز، اسپاتیفای، گوگل پادکست و چندین پلتفرم دیگر دنبال کنید اگر این پادکست را مفید ارزیابی می‌کنید، آن را به اشتراک بگذارید شما می توانید برای این پادکست پیام...